|
| ||||||||||||||||||||
|
อีกไม่กี่วัน โมน่าก็จะอายุ 3 ขวบ 7 เดือนแล้ว เช้านี้ตื่นมาโมน่าไม่คึกคัดอย่างที่ควรจะเป็น โดยเฉพาะวันนี้เป็นวันที่มีเรียนบัลเล่ต์ ซึ่งปกติแล้วโมน่าจะคึกมาก จะรีบอาบน้ำแต่งตัว แต่วันนี้ กว่าจะเชิญไปอาบน้ำได้ เรียกแล้วเรียกอีก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เรียกให้โมน่ามาหวีผม โมน่าไม่ยอมหวีผม แต่บอกว่าปวดอึ ก็ให้ไปนั่งอึ แต่ที่ไหนได้...ไปนั่งเล่นถุงซะงั้น ไม่มีทีท่าว่าจะมีอาการปวดแต่อย่างไรเลย นั่งตั้งนาน มามี๊สรุปเองว่าโมน่าไม่อยากหวีผม เลยบอกปวดอึแทน ประมาณว่าถ่วงเวลาผูกผม มามี๊โมโหเลย...ไม่หวีก็ไม่หวี เอาของเก็บหมด แล้วก็ไปขึ้นรถเลย พอจะขึ้นรถ โมน่าก็จะมาหวีผม...ไม่หวีแล้ว มามี๊ไม่หวีแล้ว งวดนี้แข็งกับโมน่าจริง ๆ ขึ้นรถออกจากบ้าน...โมน่าร้องไห้ จะหวีผม...ครั้งนี้ฉันเอาจริง ความจริงติดหวีมาด้วย กะจะมาหวี แต่คิดอีกทีไม่เอาดีกว่า ไปถึงหน้าโรงเรียน...มี๊บอกว่า ใกล้ถึงโรงเรียนแล้วนะ โมน่ารีบให้ฉันเช็ดน้ำตาแล้วก็หยุดร้องทันที มามี๊เลยต้องไปรายงานครูบีของหนูก่อนว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนที่จะมาโรงเรียน
จนเย็น...มี๊ไปรับหนู...หนูมองหน้ามามี๊ เหมือนจะดูว่ามี๊ยังโกรธอยู่หรือเปล่า มามี๊ยิ้มให้หนู...หนูถึงจะยิ้มให้มามี๊... แล้วเราก็คุยกันเรื่องที่เกิดเมื่อเช้านี้ แต่ไม่ซีเรียส แต่คุยกันแล้วว่า ถ้าหนูเลือกที่จะไว้ผมยาวก็ต้องหวีผม ผูกผมให้เรียบร้อยเวลาไปโรงเรียน ถ้าไม่อยากผูกก็ไปตัดผมสั้นซะ...
มี๊รู้สึกไม่ดีเลยนะ...โมน่า...เวลาที่มามี๊โมโห แล้วก็ระเบิดใส่หนูอ่ะ มามี๊ขอโทษละกันนะจ๊ะ
| ||||||||||||||||||||
|
|